IV.1.a)...

Metoda Weryfikacji Informacji Genetycznej (VGI).

Zatem, pokażmy więcej przykładów by pojąć w pełni istotę metody VGI i zalety zróżnicowania płciowego:

• Inteligencja względna.

  Bez wątpienia, logika bezpośrednia / prosta jest złożona z wielu podfunkcji lub określonych typów inteligencji.

   

  Gen lub kod genetyczny przodek A posiada potencjał o wartości 105, a przodka B – 130, przy czym oba posiadają wspólne funkcje poznawcze równe potencjałowi o wartości 90. Gdyby logika formalna była cechą, wobec której natura stosuje metodę VGI, to potencjał potomka miałby wartość 90. Podczas gdyby jej nie stosowała, to potencjał wynosiłby 145. Jak widzicie, te obliczenia są odpowiednikami obliczeń z teorii grup, biorąc pod uwagę matematyczne skrzyżowanie i dodawanie.

• Przykład matematyczny z literami.

Kod genetyczny przodka posiada podstawowe funkcje poznawcze: {a, b, c, d, e}.

Ze zróżnicowaniem płciowym, jeśli zastosujemy metodę VGI i jeśli kod genetyczny drugiego przodka jest {a, b, c}, to potomek będzie posiadaczem potencjału odpowiadającemu funkcjom poznawczym {a, b, c}. Jeśli nie zastosujemy tej metody, to potencjał potomka wyniesie {a, b, c, d, e}.

Niemniej jednak, gdyby zastosować metodę VGI przy kodzie genetycznym drugiego przodka będącym {a, f, g, h}, to potomek będzie posiadał potencjał inteligencji {a, b, c, d, e, f, g, h}. 

Ten przykład pozwala, w sposób najprostszy i najlepszy, zrozumieć różnice w zróżnicowaniu płciowym i znaczenie istoty genetyki Mendla. Następny punkt ukazuje jak obie teorie, tzn. metoda VGI i prawo Mendla oddziaływają wzajemnie.

• Genetyka Men.

  Aby nie komplikować sytuacji, w tym paragrafie przyjmiemy, że kod genetyczny większe go potencjału zawsze zawiera 100% potencjału związanego z drugim kodem genetycznym. Wyeliminowaliśmy również ewolucję, a dokładniej, ewolucję genów lub kodów genetycznych, które będą zawsze przekazywać geny potomkom z nieco większym potencjałem. Kolumna po lewej stronie pokazuje potencjał dwóch przodków związanych z kodami genetycznymi przedstawionymi w następnej kolumnie. Górna część dotyczy aplikacji metody VGI, a dolna niestosowania tej metody.

   

  Zgodnie z naszymi definicjami, potencjał przodków jest równy potencjałowi kodu genetycznego o mniejszym potencjale przy zastosowaniu metody VGI lub kodowi genetycznemu o większym potencjale przy niestosowani tej metody.

  Trzecia kolumna przedstawia graficznie cztery możliwe kombinacje genów przodków zgodnie z Prawem Grzegorza Mendla.

  Wreszcie, kolumna po prawej stronie pokazuje potencjały związane z genami potomków. Jej górna część dotyczy zastosowania metody VGI, a dolna niestosowania tej metody.

Warto wskazać, że analizuję tu konkretną metodę ewolucji przy użyciu zróżnicowania płciowego i nie próbuję w żadnym razie jej generalizować, chociaż jest to powszechny zabieg. Podobnie, zaznaczając, że niezależnie od tego czy metoda VIG zostanie zastosowana czy nie, kody genetyczne przekazywane potomkom będą miały ten sam potencjał, zakładając, że metoda VGI dotyczy sposobu pokazywania potencjału osobnika a nie jego kodu genetycznego.

Poprzez analizę wcześniejszego paragrafu możemy przewidzieć następujące konsekwencje:

• Dziedziczony potencjał jest pokrewny dwóm genom przodków, i żaden z nich nie występuje jako gen dominujący lub recesywny tak jak w genetyce Mendla. To zachowanie będzie nieco inne od doniosłości /znaczenia teorii Mendla i będzie zależeć od potencjału pary genów. Mniejszy gen będzie miał znaczenie jeśli zastosujemy metodę VGI.

  To zachowanie będzie znaczące do tego stopnia , iż większy / silniejszy gen zawiera gen z mniejszym potencjałem lub, innymi słowami, to co będzie miało największe znaczenie to segregacja, którą zaobserwowaliśmy w paragrafie o matematycznej teorii grup. Taką sytuację możemy zaobserwować, gdy zastosujemy metodę VGI dla genu B przodka 1, mając dane, nie jest to ważny gen potomka 3, tylko potomka 4.

• W pewnych przypadkach, potencjał genetyczny jest utrzymywany w swojej całości i zależy od operowalności specyficznych funkcji, jakie przeprowadza.

• Gdy zastosujemy metodę VGI:
  
  
  • Prawdopodobieństwo, że potencjał potomków będzie taki sam jak ten mniejszy z potencjałów przodka wynosi 50%.
    
    
  • Drugi najsilniejszy gen będzie posiadał potencjał maksymalny zawsze wtedy, kiedy nie pochodzi on od tego samego przodka z najsilniejszym genem. W tym przypadku, potencjał maksymalny, o którym mówimy, będzie równy drugiemu słabszemu genowi.
    
    
• Gdy nie zastosujemy metody VGI:
  
  
  • Prawdopodobieństwo, że potencjał potomków jest równy potencjałowi przodka z większym potencjałem wynosi 50 %.
    
    
  • Drugi słabszy gen będzie posiadał potencjał minimalny zawsze wtedy, kiedy nie pochodzi od tego samego przodka z najsłabszym genem ze wszystkich. W tym przypadku, potencjał minimalny, który tu poruszamy będzie równy drugiemu najsilniejszemu genowi.

Te konsekwencje pozwalają na sprawdzenie prawdziwego istnienia tej metody ewolucyjnej empirycznie, i pośrednio teorii, która ją podtrzymuje, poprzez odpowiadające im analizę statystyczną specyficznych przypadków zróżnicowania płciowego, w którym według mnie, natura stosuje lub nie metodę VGI.

Uważam, że jest ona używana szczególnie w celu zmierzenia cech w teście na inteligencję i, jak ja to określam, „pamięci matematycznej”, czyli pamięci, od której wymaga się niemal całkowitego bezpieczeństwa odnośnie zapamiętywania. Mając to na uwadze, jak zaobserwowaliśmy, według inteligencji, natura konstruuje organy zgodnie z oboma źródłami genetycznymi i w przypadku nie wymagającego pewności odpowiedzi (przeciwieństwa inteligencji w ścisłym tego słowa znaczeniu) zetkniemy się z czymś, co zazwyczaj określamy intuicją .

Ona, jak wiemy, jest znacznie silniejsza niż inteligencja, ale mniej wiarygodna. Intuicja będzie zależeć od różnicy ilościowej pomiędzy dwoma kodami genetycznymi, a dokładniej od różnicy pomiędzy segregacją a dodawaniem potencjału obu źródeł genetycznych.