III.c) Teoria ewolucji Lamarcka.

Teoria Lamarcka opiera się na czynnikach środowiska i można ją podsumować jednym zdaniem: konkretna funkcja tworzy konkretny organ.

Uważa się, że teoria Lamarcka ma znaczenie, lecz nie jest powszechnie uznawana.

Ta teoria ewolucji Lamarcka powinna być przyswojona, kiedy jest związana z siłami wywieranymi przez naturę, aby uniknąć efektywnego rozwoju osobników zmodyfikowanych, powstałych w wyniku niestałych zmian środowiska, wykorzystując potwierdzenie zewnętrzne.

III.d) Teoria ewolucji Karola Darwina.  

Darwinizm lub inaczej teoria ewolucji Darwina to teoria o selekcji naturalnej oraz jest najważniejszym wyjaśnieniem zniknięcia modyfikacji genetycznych, które nie są wystarczająco dobre w ramach adaptacji.

Jednakże teoria ewolucji Darwina nie odnosi się do przyczyny modyfikacji, czy też do procesów towarzyszących tym modyfikacjom.

Jednocześnie, musimy mieć świadomość, że teoria ewolucji Darwina jest teorią tautologiczną, tzn. coś istnieje, ponieważ przetrwało.

Chociaż to nie wina Darwina, Darwinizm jest filozofią bardzo konserwatywną, jako „system” oznajmiający z radością osobnikom: „musicie się do mnie dostosować. Takie jest życie!”

Ostatecznie, najważniejszy kontr-argument teorii ewolucji z selekcją naturalną neguje rozwój tak zróżnicowanego systemu życia przez przypadek.

Można przyjąć tą pseudo-naukową teorię tylko wtedy, gdyby użyć długiej definicji, gdzie tracimy perspektywę logiczną, rozważając różne skale fizyczne (gdzie tracimy perspektywę logiczną).

III.e) Genetyka Mendla.  

Prawo Mendla, które dotyczy dziedziczności, odkryte przez Grzegorza Mendla, w jego „Badaniach” nad krzyżówkami u roślin: Prawo Segregacji i Prawo Cechy Dominującej. Te prawa zapoczątkowały nowoczesną genetykę ewolucji.

Podstawowe pojęcia genów dominujących i recesywnych w genetyce Mendla tracą swój sens, i stają się tu całkowicie nieodpowiednie.

Tak zwany gen recesywny w prawie Mendla jest zdecydowanie silniejszy i rozwija się z dwóch genów w tych przypadkach, kiedy weryfikacja jest jednym z warunków związanych z przekazywaną informacją genetyczną.

III.d) Neodarwinizm.  

Neodarwinizm to teoria oparta na teorii ewolucji Darwina i na rozwoju nauki. Stwierdza ona tylko, że zmiany/mutacje istot żywych powstają w stadium kiełkowania, podczas gdy problem stanowi czas kiedy te zmiany w informacji genetycznej zachodzą i towarzyszące im warunki potrzebne do osiągnięcia efektywnego rozwoju, nawet po kilku pokoleniach.

Zobaczmy jak powstają niektóre kreatywne wyjaśnienia, idące w duchu filozofii neodarwinizmu, cytując pewnych naukowców z Centrum Genetyki Demograficznej i Populacyjnej przy Uniwersytecie w Texasie: „Mężczyźni przechodzą przez większą ilość mutacji genetycznych, ponieważ ich komórki płciowe produkują więcej spermy niż komórki jajowe u kobiet.” Wreszcie, wyróżniamy następujące współczesne teorie ewolucji: Teoria Syntetyczna (Dobzhandsdy, Mayr i Simpson), Teoria Równowagi Akcentowanej / Przestankowej (Eldredge i Gould) i Teoria Neutralizmu (Larmore i Rawls). Jednakże, wszystkie te teorie można objąć jednym pojęciem – neodarwinizm, ponieważ utrzymują koncepcję mutacji przypadkowych lub w szerszym znaczeniu – mutacji losowych.